نبردِ پس از آتش‌بس؛ لزوم مستندسازی «جنایت زیرساختی» به مثابه ستون فقراتِ مذاکرات اسلام آباد

گروه سیاسی- دکتر مجید سجادی پناه: با صلوات بر محمد و آل محمد (ص)، به استحضار می‌رساند در حالی که غبارِ نبردِ دوازده‌روزه فرو می‌نشیند، جبهه‌ی جدیدی گشوده شده است که در آن «سند و عدد»، سلاح‌های راهبردی ما هستند. گزارش‌های واصله از قطب‌های انرژی و لجستیک کشور، نشان از وقوع یک «نسل‌کشی صنعتی و زیرساختی» دارد که هدف آن نه فقط تخریبِ حال، بلکه «معلول‌سازی آینده‌ی ایران» است.

به گزارش بولتن نیوز ، اگر در میدان جنگ، تدبیرِ حکیمانه‌ی نظام مانع از سقوطِ اقتدار شد، اکنون در میزِ مذاکرات، «تعیین خسارت» نباید به یک مطالبه‌ی اداری تقلیل یابد؛ بلکه باید به مثابه «خون‌بهایِ اقتدارِ ملی» پیگیری شود. گزارش‌های تحلیلی اخیر، تصویری هولناک از یک «تروریسم استراتژیک» را ترسیم می‌کنند:

۱. کالبدشکافی فاجعه؛ انجماد در شریان‌های حیاتی

دشمن با نقشه‌ای دقیق، «قلب‌های تپنده» اقتصاد را هدف قرار داده است:

ماهشهر؛ سقوطِ دژِ ارزی: خروج ۶۰ درصدیِ ظرفیت پتروشیمی ماهشهر، تنها یک آمار نیست؛ بلکه به معنای تبخیرِ نیمی از نقدینگی ارزی کشور است. هزینه ۲۰ میلیارد دلاری احیاء، در برابرِ «فرصت‌های سوخته‌ی صادراتی» ناچیز می‌نماید.

عسلویه؛ مرگِ سلولیِ تولید: انهدام تأسیساتِ جانبی پارس جنوبی، هوشمندانه بود؛ دشمن به جای مخازن، «نفسِ» فازها (آب، اکسیژن و برق) را بریده است تا تولید را در سکوتی مرگبار به زانو درآورد.

لجستیک؛  قطعِ نخاعِ ملی: تنزلِ شاخص کارایی لجستیک به زیرِ استانداردهای کشورهای بحران‌زده، به معنای فلج شدنِ بازسازی است. وقتی پل‌ها و ریل‌ها فرو می‌ریزند، «تکنولوژی» به مقصد نمی‌رسد.

فولاد؛ انهدامِ استخوان‌بندی توسعه: تبدیل شدن از صادرکننده به واردکننده‌ی مطلقِ فولاد، یعنی گروگان ماندنِ پروژه‌های بازسازی در دستِ بیگانگان.

 ۲. هشدار راهبردی: تله‌ی «خسارتِ صفر»
دشمن در میز مذاکره با دو راهبردِ شوم وارد خواهد شد:

الف) انکارِ تخریب: القای این مطلب که آسیب‌ها «خسارت جانبی» بوده و قابل اعتنا نیستند.

ب) تله‌ی بازسازیِ قطره‌چکانی: گره زدنِ کاهش تحریم ها به امتیازاتِ فرابرجامی، به جای جبرانِ واقعی خسارت.

عدم مستندسازیِ حرفه‌ای، علمی و بین‌المللی (با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای با تفکیک بالا و حسابرسی‌های فنی)، ما را در برابرِ ادعای «خسارتِ ناچیزِ» آمریکا خلع سلاح خواهد کرد.

 ۳. پیشنهاداتِ آنی و عملیاتی (نقشه راه)

پیشنهاد می‌گردد دستور فرمایید:

۱. تشکیل «قرارگاه ملیِ صیانت از حقوق زیرساختی»: فراتر از بروکراسیِ دولتی، با رویکردی امنیتی-فنی، برای ثبت دقیقِ هر پیچ و مهره‌ی تخریب شده.

۲. تهیه «سیاهه سیاه»:  گزارشی جامع ظرف ۱۰ روز که «خسارت مستقیم»، «عدم‌النفع» و «هزینه‌ی بازگشت به تکنولوژی پیشرفته» را تفکیک کند.

۳. دیپلماسیِ تهاجمیِ خسارت: تبدیلِ اسنادِ خسارت به «اهرمِ فشار» در مذاکرات آتش‌بس پیش رو؛  صلح بدون «جبرانِ خسارت زیرساختی»، تنها یک «وقفه برای ضربه‌ی بعدی» است.

دبیر محترم;
زمان، حکمِ طلا را دارد. اگر امروز از حقِ «خشت‌خشتِ» تخریب شده‌ی ماهشهر، عسلویه و ... دفاع نکنیم، فردا باید بازسازی را با «صدقه‌ی تحریمی» حریف پیش ببریم. مستندسازی دقیق، «عملیاتِ فتح‌المبینِ» ما در عرصه‌ی دیپلماسی است.

پیروزی در سایه‌ی تدبیر مستدام باد.